Çocuklarda “Vurma” Davranışı Neden Olur?

Özellikle 1-3 yaş bebeklerde sıkça gördüğümüz vurma davranışı ; bebeğin acıkması,  bulunduğu ortamda kendini rahat hissetmemesi, bakıcısının değişmesi, ortama sonradan katılan yeni bir çocukla kendisine karşı olan ilginin azalması gibi dış nedenlerden dolayı olabilmektedir. Bunların yanı sıra gelişiminin getirdiği bazı sebepler vardır.

3 yaşına gelene kadar çocuklar egosantrik yani bencil oluyorlar. Bu yaştaki çocuklar, karşıdakinin canının acıdığını anlamadıkları için özellikle arkadaşlarıyla oyun oynarken “vurma” davranışını gerçekleştirebiliyor. Bunu bazen kendi istekleri gerçekleşmediğinde, bazen herhangi bir şeyi kendisine tehlike unsuru olarak algıladıklarında yapabiliyorlar.

Arkadaşlarının canının acıdığını anlamasalarda karşılığında aldıkları “ağlama” tepkisi kendilerine tanıdık olduğu için arkadaşlarının ağlamalarına üzülüyorlar. Ancak her defasında birine vurduğunda ağlama tepkisi alacağını düşünemiyor ve hatta bazen de her seferinde bu tepkiyi alıp/almayacağını anlamak için arkadaşlarına vurabiliyorlar.

Yani 1-3 yaşına kadar vurma, bir şeyler atma gibi egosantrik davranışlarda bulunmaları gayet doğal. Ancak bunların olumsuz davranışlar olduğunu öğrenmeleri ve tekrarlamamaları için elbette bizim bir şeyler yapmamız gerekiyor.  (3 yaşından sonra bu davranışların oldukça azalması beklenir.)

VURMA DAVRANIŞINI ENGELLEMEK İÇİN NELER YAPMALIYIZ?

Çocuklar vurma davranışını gerçekleştirirken bir yerden ya da birinden görmüş olup da yapması gerekmez. Bunu kendileri keşfedebilirler. Ancak unutulmamalıdır ki; onların bizden öğrendikleri çok şey vardır. Bu yüzden her durumda onlara örnek davranışlar sergilemeli, sakin kalarak rol model olmalıyız.

📍 Çocuğun vurma davranışını gerçekleştireceğini hissettiğimiz an ellerini hafifçe tutarak bunu engellemeliyiz.

📍 Özellikle 1-2 yaş arasındaki bebekler uzun uyarı ve öğütleri algılayamadıkları için davranışının yanlış olduğunu kısa ve basit kelimelerle anlatmalıyız.

📍”Hayır yapma”,”bu yanlış” gibi basit ikazlar olabilir. Ses tonumuz tonumuz ciddi olmalı, korkutucu ya da yüksek olmamalıdır.

📍 Bu ikazlar tutarlı ve sakin olmalıdır ki çocuğumuz olumsuz davranışları anlayıp tekrarlamasın.

📍 Bunların yanı sıra muhakkak olumlu davranışlarının da sıkça, basit kelimelerle (aferim, bravo, alkış 👏 gibi.) takdir edilmesi önemlidir.

📍 Sakinleştirici müzikler dinletmek, ona masallar okumanız/anlatmanız, dans etmek gibi aktiviteler onun sakinleşmesine yardımcı olacaktır.

📍 Sakinleşmesi için onu ortamdan uzaklaştırıp bir süre sakinleşmesini bekleyebilirsiniz.

📍 Aşırı kural koyma ya da hiç kural koymama doğru değildir. Her ikisi de çocuğun saldırganlığını, hırçın tutumlarını artırır. Bu yüzden yaşına uygun kurallar koymalısınız ve kurallarınızda “tutarlı” olmalısınız.

✍Psikolog Merve Koçu✍



Bir cevap yazın