Kardeş Kıskançlığı Nasıl Önlenebilir?

Çocuklarda kendisinden sonra gelen kardeşe “kıskançlık” duygusuyla yaklaşması doğal bir süreçtir. Bunun için çocuğu suçlamamak gerekir. Elbette ki bu kıskançlık duygusunun zararlı olduğu durumlar da olabiliyor. Bu yüzden bazı hususlara dikkat ederek “kardeş kıskançlığı” önlenebilir.

-Çocuğun kardeşine alışma süreci; yaşına, kişilik özelliğine, anne-baba tutumlarına göre değişiklik gösterebilmektedir.

-Öncelikle çocuğun hayatında çok fazla değişiklik yapmamaya özen göstermelisiniz. Örneğin ; çocuğu hafta sonları parka götürüyorsanız olabildiğince devam etmelisiniz.

– Çocuğun odasını değiştirmeniz gerekiyorsa; bunu eve bebek gelmeden önce yapmalısınız.

-Çocuğa bir anda “Sen artık büyüdün, abi/abla oldun. Bunları artık kendi başına yapmalısın.” şeklinde sorumluluk yüklemek, çocuğa; “bütün bu değişimlerin yeni bebek yüzünden olduğu” mesajını verir ve doğal olarak kıskançlığı artırır.

-Çocuğu bebek doğunca anaokuluna yazdırmak, kısa süreliğine de olsa başka bir yere göndermek gibi çocuğun hayatında bir anda köklü değişiklikler yapmak onun bütün dünyasını alt üst edip gelişim sürecini bile etkileyebilmektedir.

– Bütün bu değişimlerin bebek gelmeden önce yapılması gerekir. “Kardeşin doğacağı için” yapılıyor diye düşündürülmemelidir.

– Küçük yaştaki çocukların “kardeşlik” gibi soyut duyguları anlaması daha zordur. Çünkü bu yaşta soyut düşünme yetenekleri gelişmemiştir.

– Küçük yaştaki çocuklara bu süreç “somutlaştırılarak” anlatılmalıdır. Örneğin ; kardeş sevgisiyle ilgili hikaye okuyarak hem bebeğin gelişi anlatılabilir hem de çocuğa kardeş sevgisi aşılanabilir.

– Daha büyük yaştaki çocuklarda onu da sürece dahil etmek çok önemlidir. Örneğin ; kardeşinin elbiselerini birlikte seçebilirsiniz. Kardeşiyle ilgili konularda onun da fikirlerini alabilirsiniz.

– Özellikle bebeğin doğduğu ilk aylarda çocuğunuzu ihmal etmeyin. Gerekli oldukça üçüncü kişilerden yardım alıp çocuğunuzu ihmal etmemeye dikkat edin.

-Kardeşine yardım edebileceği fırsatlar sunun. Bebekliğinden bahsedin : “Sen de bebekken uyandığında böyle ağlardın çünkü bebekler konuşamaz ve ağlayarak isteklerini dile getirirler.” şeklinde empati kurmasını sağlayın.

– Altına ıslatma, uyku, yeme bozukluğu, mastürbasyon, çevredekilere zarar vermek gibi davranışlarda bulunuyorsa mutlaka psikologtan yardım alın.

✍ Psikolog Merve Koçu✍



Bir cevap yazın